Verslag van de Foulée de Cotignac 2008

La Foulee de Cotignac - 14 Juli

Rang Chrono   Doss Nom-Prénom     Cat   R/C  R/S  [Dép] Club ou Ville  km/h    t/km
25   0:40:08  165  KLEIN Maarten  Se M  13   25   [NC] Den Haag        14,950  04'01"

Volledige uitslagen: http://www.chronosports.fr/RESULTATS2008/R_Cotignac2008.pdf

In drie dagen is het niet echt doenlijk om te wennen aan de temperatuur hier in de Var - departement 83 in de Provence. Het is dit jaar minder warm dan vorig jaar, maar dat laat zich ongeveer vergelijken als heel heel erg warm en heel heel heel erg warm. Voor het uiteindelijke afleggen van de 10 km maakt dat dus geen moer uit.

Voor mij is het de vierde editie van de Foulee de Cotignac. Het is een 10 km wedstrijd in een dorpje dat bekend is om de rotswoningen uit de middeleeuwen. Elk jaar met ‘Quatorze Juillet’ is er de loop met aansluitend een groot banket met muziek waar het hele dorp voor uitloopt. Normaal gesproken worden loopjes in deze streken in de morgen georganiseerd, maar vanwege de feestelijkheden is ‘la Foulee’ om half zeven 's-avonds. Dat staat bij iedere editie garant voor twee wedstrijdelementen. Veel enthousiast publiek en de kans voor de vallei om een hele dag lang een deken aan warme lucht vast te houden.

‘Normaal Vlak Parcours’

Voor Franse begrippen is er van een bergloop zeker geen sprake, maar persoonlijk vertellen mijn benen me ieder jaar weer anders. Ook dit jaar is het weer moeilijk starten.

De start begint heuvelopwaarts aan het marktpleintje. Daarna mogen de deelnemers de longen weer even laten vullen met lucht door het dorp heuvel af. Uit het dorp begint de pret. Meteen rechtsaf, een klein weggetje omhoog. Wielrenners drukken het uit in percentages, voor mij is het gewoon behoorlijk steil. En lang steil.

Na een km klimmen mogen de bovenbenen aan de slag bij het opvangen van de langere maar evensteile daling. Mentaal begint een simpele rekensom dan alweer parte te spelen. Alles dat gedaald wordt vanaf start...

De omgeving is wel om van te smullen. Het begin in het meer dan stereotype Franse dorp, met de smalle oude straten - buiten het dorp door de wijngaarden. De bewoners van de kleine groepjes huizen nemen bijna allemaal de moeite om luidkeels aan te moedigen. En sommigen - gelukkig - staan met extra waterbakken ter koeling.

Kokende hersenpan

Het is een van de weinige lopen waar ik altijd wel water over mijn hoofd giet, om maar niet als een soort van ‘cerveaux bien cuit’ over de finish te komen. Mijn supporters (Gabi en mn ouders) zijn het er over eens dat het dit jaar minder warm is dan voorgaande jaren - dat is dan wel hun constatering op een terras in de schaduw, met resp. glazen rosé en een belgische kelk bier.

Zelf had ik bij het inlopen al gemerkt dat eenmaal een straaltje zon op je kop, alweer een heel ander beeld gaf. Na 6 km ben ik eigenlijk pas door de ergste warmte attack heen. Het gaat vanaf het 5 km punt bijna alleen maar omhoog. Het leuke aan deze run is dat door de kronkelende klimmende weggetjes alles zo op elkaar lijkt en de herinneringen van de route van voorgaande jaren een beetje misleidend zijn. In normaal Nederlands: bij iedere bocht word je verrast door een nieuw weggetje omhoog... (Al met al worden er over de 10km 276m negatief en 260m positief hoogteverschil afgelegd).

De laatste km heb ik ineens erg veel energie over en lijkt het alsof ik op reserve heb gelopen. Het publiek op het plein helpt weer luidkeels bij de laatste 200 m opwaarts naar de finish. Dit jaar lijk ik inmiddels een beetje tot het meubilair voor deze loop te gaan horen - althans dat maak ik op uit het gebrabbel door de geluidsinstallatie over de coureur hollandaise bij het spurten tussendoor de finishhekken.

Het tafereel na de streep is het mooist. Stapels watermeloen, kruidkoek, sirope (uiteraard ook ‘de menthe’) en heel veel lopers die in de fontein gaan zitten.

Wijn voor de winnaars

De tijd van dit jaar, 40,08 is even snel als vorig jaar, maar haalt het niet bij mn PR op dit parcours. En ook geen doos streekwijn (voor alle prijswinnaars) mee naar huis. Volgend jaar maar weer een poging.

Na zo'n loop smaakt het eten uit mn ouders moestuin nog lekkerder dan het normaal al doet - heerlijke ratatouille met merguez en cipolata - ditmaal ook maar eens met als extra verwennerij zelfgemaakte notenwijn. Nagenietend onder de schaduw van de druivenplan vraag ik me toch af hoe mensen al die kant en klaar maaltijden en dranken nog kunnen wegkrijgen.

Lopen tijdens je vakantie in Frankrijk: http://www.chronosports.fr of http://www.courirenfrance.com.