Sabine Verbeek en Virgil Spier in oranje

Sabine Verbeek en Virgil Spier in oranje

Op 12 en 13 juli stonden Sabine en Virgil in het nationale tenue om deel te nemen aan de Europese kampioenschappen onder de 23 jaar. Die werden dit jaar gehouden in het Olympisch stadion in Amsterdam. Ondanks dat beide Sparta-atleten op donderdag (en vrijdag) moesten aantreden was er toch een groepje supporters op komen draven.

Sabine Verbeek

Sabine moest donderdag kwalificatie springen voor de polshoogfinale van zaterdag. De kwalificatie-eis was gesteld op 4.10m. Bij een lastige wind sprong Sabine 3.95. Op die hoogte waren er nog meer dan 12 deelneemsters over, zodat de lat omhoog ging naar 4.05m. Dat zou voor Sabine een nieuw PR betekenen. Gecoached door eveneens in NL-pak gestoken Arno Tavenier (met hulpkootsjes Erik, Caroline, Dolf en Sander) leek het er te zitten. Uiteindelijk lukte het net niet deze hoogte te overbruggen en moest Sabine genoegen nemen met een gedeelde 13e plek.

Ondertussen was Virgil zijn meerkamp al gestart. Voorzichtig aan, omdat hij nog wat last had van een blessure, eindigde hij de 100 meter als derde. Daarna verspringen. Onder het tromgeroffel van Jelle Heisen, Mark van Kints, Thijs Ros, etc. sprong hij tot twee keer toe en PR. Ook het kogelen ging voortvarend met een stoot over de 13 meter. Vervolgens was het, gelijktijdig aan het pols van Sabine, de beurt aan het hoogspringen. Daar bleef hij steken op 1.95. Het aanlopen ging volgens trainer Maarten Klaver wat minder dan de laatste tijd en hij kwam niet helemaal goed uit bij de lat. De eerste dag werd afgesloten met een dik PR op de 400 meter. Het resultaat was dat Virgil na dag 1 op de derde plaats stond in het totaalklassement.

Virgil Spier

De tweede dag begon al weer vroeg met de horden. Dat ging weer perfect en Virgil kon zich handhaven in het klassement. Hij had een dag eerder al aangegeven dat daarna zijn drie mindere nummers er aan kwamen. Bij het discuswerpen was dat al merkbaar. Hoewel het bij het inwerpen nog goed ging, kwam de discus maar niet lekker weg. Het polshoog daarna was omgekeerd. Het inspringen leek maar niet te lukken. Coaches Jaap vd Plaat en Maarten Klaver kregen hem net op tijd aan het springen en de 4 meter werd nog vrij eenvoudig gehaald. Daarna was het echter over en zakte Virgil iets in het klassement. Het speerwerpen leverde een pijnlijke elleboog op, waar tijdens de wedstrijd niets aan gedaan kon worden. De laatste twee worpen werden daardoor erg moeilijk. Op de afsluitende 1500 meter verbeterde Virgil zijn persoonlijke toptijd echter weer en ook zijn puntentotaal gaf een nieuw PR en een fraaie 9e plek in dit Europese topveld.