Verslag van de Amsterdam Marathon

Beste medespartanen,
 
Gisteren begon de zondag heel vroeg. Om zeven uur stond de wekker en rond half acht hadden we afgesproken bij de baan van sparta Zuiderpark. Onder we versta ik trainer Mulay, Balcha, Arjen en ik. Onze 55 plusser Balcha stond al klaar toen ik aan kwam rijden en niet veel later was ook Arjen van de partij. Eerst genoemde van oorsprong Ethiopiër is een door de wol geverfde loper die vroeger geweldige tijden liep en nu nog steeds geweldig presteert en laatst genoemde snelle loper loopt ook al wat jaren mee maar zou debuteren met de monsterafstand die marathon heet. Mulay zei de dag ervoor dat hij zich wat ziekjes voelde en dat hij niet wist of hij de marathon zou gaan lopen en na een telefoontje van Balcha bleek het helaas zo te zijn dat hij thuis zou blijven.
Zelf hou ik me aan de belofte om maar één marathon per jaar te lopen en dus koos ik nu al voor de 5e keer voor de halve marathon.
 
Met hulp van de gps van Arjen kwamen we spoedig aan bij de parkeerplaats op industrieterrein de Schinkel vanwaar het niet ver lopen is naar de Expo. Onderweg liepen de Assics , Mizuno’s en Brooks etc. in grote getalen richting het complex en vele vreemde talen waren hoorbaar.
Het Olympisch stadion met al zijn internationale vlaggen rondom de bovenrand was nu de Mekka van de hardloopwereld met 101 verschillende nationaliteiten.
Buiten de expo stonden overal borden met verwijzingen naar locaties om bagage in te leveren op de drie verschillende afstanden. Er was behalve de halve en hele marathon namelijk ook een 8 km te lopen wat voor velen al een eind is.
 
Eenmaal binnen de expo voelde je de spanningen bij de deelnemers en was de tijgerbalsem sterk te ruiken. Het startnummer en t-shirt waren snel afgehaald door de goede doorstroming en via de afhaalruimte kwamen we bij de expo waar vele hardloopartikelen verkrijgbaar waren. De bekende merken hadden grote stands en sponsoren van het evenement konden hier mensen verleiden met hun koopwaar. Maar wij liepen gelijk door richting de kleedkamers waar Balcha en Arjen het nummer opspeldden en zich omkleedden.
 
Nog een dertig minuten voor de start en ik wenste ze veel succes . De start van de marathon was om half tien en vertrekt jaarlijks in het stadion terwijl de halve net buiten het stadion vertrekt en wel daarbinnen eindigt. Mijn start zou pas om 13:20 uur plaatsvinden dus tijd zat voor mij. Voorlopig kon ik plaatsnemen op de tribunes binnen het stadion alwaar ik de krioelende massa mensen zich warm zag lopen met vooraan de wereldtoppers uit Kenia en Ethiopië.
Zij liepen zich allen warm aan de kop van de kudde lopers en voor drie lopers uit Nederland waren het de uren van de waarheid. Khalid Choukoud, Michel Butter en Abdi Nageeye zouden een strijd leveren om de olympische limiet te halen voor Rio de Janeiro. Onder de 2:11 uur was deze en alleen Abdi zou deze achteraf halen met 2:10:24 uur. Michel kwam maar 6 secondes tekort en kwam kapot over de finish en Khalid volgde 26 secondes . Dat was flink balen maar ze zouden in Rotterdam de limiet nog kunnen halen hoewel het wel er dicht op de spelen zelf is.
Keniaan Kipyecho zou voor de tweede achtereen volgende keer winnen in een PR en een tijd van 2:06:19uur.
Het was leuk om deze toppers zo vlakbij te zien finishen.
 
Tot even na 3 uur heb ik nog gewacht op Arjen zijn binnenkomst maar nu moest ik me zelf gaan voorbereiden op de race. De tas met bovenkleding er in werd ingeleverd en ik liep alvast warm richting startvak toen ik een arm op mijn schouder voelde. Het was even schrikken maar het was grappenmaker Ton van Kleef die me gezellig richting start vergezelde. We praatten wat over de marathonuitslagen en over wat we nu zelf wilden bereiken en vlak voor het startschot was de concentratie daar. Pang en weg waren we en via de smalle startopening was het even je weg en ritme zien te vinden. De benen voelen in het begin altijd ietsje stram aan maar eenmaal in de flow gaat het soepeler. Het was vochtig weer en er lagen vele plassen die te ontwijken waren en de marathonlopers hadden veel last van kramp doordat de kou op de spieren oversloeg.
Bij mij kwam dat niet ter sprake en ik liep een constant en steady tempo met bijna 20 minuten per 5 km. Jonge mannen kwamen me in het begin voorbij racen maar die kwam ik later weer tegen. Een tijdje volgde ik een Fransman en een jongen met oranje shirt en vlakbij het Vondelpark liep er een Française heel sterk langs mij. Ik dacht die moet ik proberen te volgen en dat ging lange tijd goed. Tot 2 kilometer voor het einde. Zij finishte knap als 10e vrouw en ik sprintte achter haar nog duel met een wat ouder ogende man met baard en grijs haar. Ik kon m net voorblijven.
 
Het was wederom een mooie ervaring en 1:24 uur is niet mijn snelste tijd maar ik voelde wel dat ik goed en gecontroleerd gelopen had. In de Expo kwam ik Arjen tegen die zijn eerste knap in een tijd van 3:10 uur had volbracht maar toch te hard was gestart met op de helft een tijd van 1:25 uur want hij kreeg last van krampen waardoor hij stukken moest wandelen. Na het douchen Kwam ik Balcha weer tegen en hij had het heel moeilijk gehad met een tijd van 4:41 uur. Toch is het weer een enorme prestatie van beide dat ze m op karakter hebben uitgelopen.
 
Gefeliciteerd Peter de Graaf met 3:18:14, Karin van Gorp met 1:41:55 niet ver gevolgd door Ton van Kleef met 1:42:01. Dat waren precies die zes secondes verschil die Michel Butter nodig had om de limiet te halen.
Alle andere Spartanen die ik vergeten ben ook goed gedaan !!
 
Groetjes master Mattijs van team Mulay,
 
PS. Bedankt voor alle goede trainingen en steun Mulay!!