Verslag van de Sparta Ekiden

Beste mede-spartanen,

Marlon Voorn stelde voor om mee te gaan doen met een Ekiden bij Sparta Voorburg en ik vroeg me af wat dit in zou houden. Ik begreep er uit dat dit inhoudt dat het een marathon is maar dan in estafettevorm voor maar liefs 6 personen die als volgt verdeeld is: 5 km, 10 km, 5 km ,10 km, 5 km en als laatste 7,2 km (De afstand was in Voorburg ongeveer 35 meter korter ).

Dit is een zeer goed initiatief van Sparta Voorburg en het idee om als team te gaan deelnemen leek mij ook heel leuk en zeker goed voor de teambuilding .

Marlon verzamelde precies 6 mensen (helaas zonder reserveloper) en samen met Marlon en Balcha daar aangekomen zagen we de altijd enthousiaste Rob Barendrecht van één van de andere zeven Sparta-teams al warmlopen onder het heerlijke zonnetje wat over de baan scheen. Niet veel later kwamen ook Ralph en Andy aan en wachtten wij alleen nog maar op één man terwijl de tijd al begon te dringen.. Andy belde tevergeefs diverse keren naar Anil maar hij was onbereikbaar en ik stelde voor om dan die derde afstand zelf maar te gaan lopen als Anil niet zou arriveren.

Ralph stond ondertussen al geconcentreerd klaar om als eerste van start te gaan met zijn 5 kilometer en om twaalf uur vertrok hij gedreven met het groene lint om dat fungeerde als estafettestokje. Nog altijd was Anil niet in zicht en ik bereidde me voor om de ronde drie keer te moeten lopen in plaats van twee keer toen Marlon mij enthousiast toeschreeuwde dat onze trainer Mulay in aantocht was met aan zijn zijde mogelijke invalloper Jeroen Bonnes.

Ik focuste me weer op de wedstrijd en vroeg vooraf of mijn teamgenoten me tijdens de wedstrijd wilden vertellen of Jeroen daadwerkelijk mee zou lopen als ik de baan weer zou passeren .

Daar kwam Ralph(35+) gelukkig als eerste de baan weer opgerend ( met een mooie tijd van net boven de 20 minuten) en de tweede loper van de andere groep was niet heel ver achter hem. Terwijl de teamgenoten flink aanmoedigden pakte ik meelopend het groene lint aan en begon ik met een flink tempo aan mijn eerste ronde. Niet heel veel later sloot de snelle loper Joeri Borgstein(senior) van de andere groep zich bij mij aan.

De ronde startte op de atletiekbaan en na honderd meter verlieten we de baan om linksaf te slaan, na een recht stuk rechtsaf, via een redelijk stijgende fietsbrug (die over de snelweg heen loopt) vervolgden we een weg om het ADO-stadion heen en via vele fiets- en voetpaden keerden we weer terug bij Sparta.

Zelf deed ik wel pogingen om hem af te schudden maar die pogingen strandden allemaal en ik wist na de eerste ronde nog steeds niet zeker of ik nou die derde ronde ook moest lopen. Joeri liep nog steeds als een schaduw achter me aan toen we de atletiekbaan over liepen. Voor we de tunnel weer bereikten haalde Joeri mij in en ik probeerde die afstand zo klein mogelijk te houden zodat de schade beperkt zou blijven.

Al op de toegangsweg naast Sparta gelegen hoorde ik Marlon luid roepen dat ik alles kon geven omdat Jeroen al klaar stond om mij over te nemen en ja toen zette ik een flinke eindsprint in waardoor de afstand tot Joeri weer iets werd beperkt.

Jeroen vloog werkelijk weg nadat ik hem het lint had aangereikt en we dachten allemaal dat hij dit gat makkelijk zou kunnen dichten en hij kwam inderdaad al na een minuut of 17 aangerend met zijn welbekende onvermoeibare gazellenstijl.

Dit keer stond Marlon klaar om zijn twee rondes te volbrengen en hij begon met een voorsprong van maar liefs twee minuten en wat seconden aan de tien kilometer.

Ook teamcaptain Marlon(40+) wist het verschil op Tejo Scholten(55+) die achter hem aan liep te vergroten met enkele seconden en onze Balcha(55+) die op zijn beurt weer klaar stond om het lint aan te pakken had een moeilijke tegenstander in de veel jongere Marnix Baelde(senior ). Ik schatte in dat Balcha wel eens ingehaald zou kunnen worden door de razendsnelle talent Marnix en dat geschiedde ook. Wel perstte Balcha alles er uit om dit verschil te beperken en dat lukte ook heel goed. Michel van Luijtgaarden(55+) was al even vertrokken toen Balcha het lint weer aan Andy(35+) over gaf. Balcha was behoorlijk diep gegaan want hij strompelde hinkend de baan af met een pijnlijke grimas in het gezicht en Mulay gaf hem een goede behandeling waardoor de pijn gelukkig verminderde.

Ondertussen liep Andy ontspannen en flexibel de baan af om niet veel later weer aan te sluiten bij de Michel en pas vlakbij de baan ging Andy er voorbij om de twee rondes op de baan soepel en gedreven af te ronden in een totaal tijd van rond de 2:43 uur en de tweede groep had ook knap een tijd van rond de 2:44 uur. Dit is al een enorme prestatie en het was tot het einde een enorm leuke spannende en sportieve strijd tussen beide teams.

Even was niet duidelijk of we nou hadden gewonnen of niet omdat er sprake was van handicaps in verband met leeftijd maar er waren medailles voor de snelste groep en ook voor een groep met handicaps.

We werden enthousiast gehuldigd in de kantine alwaar velen zich tegoed deden aan de barbecue.

De derde groep kwam was trouwens ook knap de groep van Ton van Kleef uit Sparta Den Haag in een tijd van ongeveer 3:11 uur ( de daadwerkelijke tijden zullen nog wel op de site komen) met geheimwapen Misha die er een flinke sprint uithaalde bij zijn laatste rondes op de baan. Proficiat!!

Alle andere teams hebben natuurlijk ook geweldig gepresteerd en ik wou bij deze bedanken voor de leuke organisatie en hopelijk volgend jaar weer?? Dit soort evenementen brengt Sparta Voorburg en Den Haag ook beter bij elkaar.

Bedankt Mulay voor de goede inzet en onvermoeibare trainingsarbeid. Ook alle teamleden bedankt en natuurlijk speciaal Jeroen voor het goede invallen !!

Alleen nog de vraag wat de verleden tijd is van ekideën?? Of is het geen werkwoord ?

Ik heb geëkideed of geëkidaan?? Dat zoeken we op haha..

groetjes master Mattijs,